«خدا اینطور بندهای را بیشتر دوست دارد»
🔰ساختار روحى بشر به گونه اى است که اگر به درگاه خدا تضرّع نداشته باشد، به آفات مبتلا مى گردد. تضرّع انسان را از انانیت و سرکشى باز مى دارد و موضع او را در برابر خداى متعال براى خود انسان بهتر روشن مىکند؛ چون تضرّع از باختن شخصیت حاصل مى شود.
🔰وقتى انسان گریه و زارى مى کند که خود را ببازد و به نوعى، احساس شکست کند؛ لذا این حالت براى عبادت و اظهار عبودیت در پیشگاه الهى بهترین حالت است.
🔰در حدیث قدسى نقل شده است که خداوند به عیسى (ع) فرمود: «ای عیسی! مرا جز با حالت تضرع نخوان» (بحارالانوار، ج۱۴، ص۲۹۰)
و در حدیث دیگرى فرمود: «ای عیسی، قلب خود را ذلیل کن.» (همان، ص۲۹۸)
🔰تحصیل حالت تضرّع و کسب توفیق بر چنین حالتى نیز به خواست خداست. این گونه نیست که هر وقت بخواهیم، بتوانیم گریه کنیم یا موفّق به تضرّع گردیم.
🔰البته اظهار ذلّت، خاکسارى، تضرّع و زارى ما براى خدا سودى ندارد و انسان ضعیف تر از آن است که بتواند با اعمال خود اثرى در خدا ایجاد کند.
🔰خداوند با خلاّقیت و فيّاضیت خود و از سر لطف به ما حالاتى عطا مى فرماید و در اثر آن، ایمان، هدایت و معرفت ما را زیاد مى گرداند و به ما توفیق مى دهد که به گناهان خود آگاهى پیدا کنیم و به آنها اعتراف کنیم. آنچه بین ما و او حایل است، انانيّت و غرور و خودپسندى است.
🔰…رحمت الهى همچون آبشارى دائماً در حال ریزش است. ما میتوانیم با اعتراف به گناهان، تضرّع، زارى و شکستن خوديّت خود، آن حالت را بدست آوریم وگرنه کار ما رحمت ایجاد نمى کند.
📚بردرگاه دوست، ص ۶۰ و ۶۱
#قرار_عاشقی
💠@mesbahyazdi_ir
اللهم عجل لولیک الفرج الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم




