شنبه , آوریل 11 2026

🔰 چرا جشن گرفتیم؟!

🔰 چرا جشن گرفتیم؟!

🔹 هنوز از جنایات تروریستی فتنه‌ی آمریکایی و ریخته شدن خون نزدیک به ۲هزار و پانصد نفر از مردم چند هفته بیشتر نگذشته. ما باید هفته‌ها به یاد شهدای حافظ امنیت، بسیجی‌ها و مردم بی‌دفاع عزاداری می‌کردیم.

🔹 مگر در سال ۵۷ مردم به‌خاطر جنایات پهلوی جشن‌های نیمه شعبان را تعطیل نکردند؟! قصه همان قصه است. باز هم پهلوی جنایت کرده و خون‌ها ریخته شده است. بگذار باز هم بگویند شیعه مذهب گریه و عزاست. ما اهل حماسه ایم که مادر همه‌ی شادی‌های حقیقی است. چرا این جماعت که از آنها جز نمایشهای دروغین چیزی ندیده‌ایم مدعی غم و عزا باشند. آنها خوش‌حالی‌شان از خون های ریخته شده آشکار و عیان است و با بازی با احساسات خانواده‌های جانباختگان برای بالا بردن آمار دروغین مسابقه می‌دهند.

🔹 نیمه شعبان باید شعار “یا منتقم” سر می‌دادیم. شعار “أين الطالب بدم المقتول…” ما در دل داغ‌هایی داریم که انتقامش را نگرفته‌ایم. از اسرائیل و آمریکا، از منافقین، از پهلوی که سگ دست‌آموز آمریکاست…

🔹 حالا نیمه شعبان گذشت…
اما دهه فجر باقی است. ۲۲ بهمن را به راهپیمایی انتقام بدل کنیم.
متصدیان عزیز تبليغات!
بادکنک‌های رنگی و ترانه‌های شاد را کنار بگذارید. خیابان انقلاب و آزادی را با عکس شهدای عزیزمان آذین کنید و مارش جنگ بنوازید. ما باید در ۲۲ بهمن برای داغی که دیده‌ایم فریاد بزنیم؛ به خونخواهی عزیزان مان، به طلب انتقام از تروریست‌هایی که هم مسجد و قرآن سوزاندند، هم پیکر شهدایمان را و هم دل مادران شهید را…

✍️ وحید یامین پور

@Hasanabbasi_students

   

دیدگاهتان را بنویسید