اوج عرفان در مناجات شعبانیه

#نگاره 📚

اوج عرفان در مناجات شعبانیه

بیشتر اوقات انسان با خداوند سخنانی دارد که به آسانی نمی‌تواند بر زبان آورد و در ارتباط با معبود، گره‌هایی در جانش پدید می‌آید؛ گره‌هایی که تنها یک معصوم متخصص، که حاکم بر نفوس انسانی است، می‌تواند به شیرینی و زیبایی بگشاید. مناجات شعبانیه، نفس انسان را به زیبایی تخلیه می‌کند و آرامشی بسیار زیاد و زیبایی به آن می‌بخشد.

در آغاز این مناجات، عشق‌بازی زیبایی میان انسان و خداوند درمی‌گیرد، تا آن‌جا که بنده مورد توجه ویژه‌ی پروردگار قرار می‌گیرد. آنگاه انسان به درگاه خداوند عرض می‌کند: «خدایا! تو بر همه‌ی حالات من آگاهی؛ ظاهر و باطنم، اکنون و آینده‌ام، همه بر تو آشکار است. می‌دانی تا پایان عمرم در ظاهر و باطن چه بر من می‌گذرد؛ کم و زیاد، سود و زیانم، همه به دست توست و نه دیگری.»

و نیز می‌گوید: «به سوی تو فرار کردم.» یعنی: خدایا، از خود و از همه فرار کردم و به پناه تو آمدم و این یکی از بهترین حالتهای بنده است که انسان از تمامی دردسرهای پایین‌تر، حتی از وابستگی‌های عقلانی خود، به سوی خدا فرار کند.

#نفحات_آسمانی | #ماه_شعبان 💫

🏠مجموعه‌سبک‌زندگی‌انسانی (https://eitaa.com/ostad_shojae_yazd)
@ostad_shojae_yazd