اللهم عجل لولیک الفرج الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم
وداع در زیارت
در زیارت وداع امام رضا (علیهالسلام) یا دیگر ائمه، به حضرت عرض میکنید: من میروم؛ اما آقا! «اِجعَلُونی مِن هَمِّکُم.» به من زیاد فکر کنید! هوای مرا داشته باشید!
درست مثل اینکه به کسی که بسیار بزرگ و عزیز است و طاقت دوری او را ندارید، بگویید: «این شمارهٔ تلفن من است، زنگ بزن و هوای مرا داشته باش!»
خیلی جگر میخواهد که کسی مقابل دوازده امام بایستد و بگوید: «آقایان، سروران من، مرا جزء دغدغههایتان قرار دهید!» به زبان ساده یعنی: به من فکر کنید.
«دغدغه» خیلی حرف است. یک وقت شما به کسی میگویید: «به من فکر کن! حواست به من باشد!» او هم میگوید: «چشم!» ولی هنوز جزء دغدغههای او نیستی. نگرانت نیست. دوستت هم دارد؛ ولی نگران شدن داستان دیگری است.
البته ائمهٔ اطهار (علیهمالسلام) با رحمت رحمانی خود به همه فکر میکنند و همه را دوست دارند؛ اما من رحمت خاص، توجه خاص و نگاه ویژه میخواهم. میخواهم وقتی شما ائمه با خدا خلوت میکنید، یاد من باشید. اسم مرا آنجا پیش خدا بیاورید! شما که دور هم جمع هستید، با مادرمان فاطمهٔ زهرا (سلامالله علیها) نشستهاید، اسم مرا هم ببرید و دربارهٔ من نیز صحبت کنید.
گزیده ای از کتاب #مقام_عرشی_حضرت_زهرا
▪️مجموعهسبکزندگیانسانی
@ostad_shojae_yazd
