«تشییع شهدا، شهر را بیمه می کند!»؛

«تشییع شهدا، شهر را بیمه می کند!»؛

🔸آن هایی که کمی مسن ترند، ایام جنگ را که به یاد می آورند، سی سال پیش تر را… وقتی جنازه یک شهیدی را می آوردند، شهر اصلاً نورانی می شد.

🔸اگر یک عالمی یک سال برای مردم موعظه می کرد که: «آقا، فکر آخرت تان باشید، فریب دنیا را نخورید»؛ این اثری که آن جنازه ی شهید می آمد و تشییع می شد، اثرِ آن، بیشتر از آن یک سال تعریف بود. مردم بیدار می شدند.

🔸مدتی گناهان کم می شد، جنایت ها در شهر کم می شد. یادتان هست؟ این برای چیست؟ برای زنده نگه داشتن یاد شهید.

🔸شهید یک روز از دنیا رفت و تمام شد؛ او خودش رسید به بهشت، در مقام خودش. اما برای مردم چه فایده ای داشت؟ برای خانواده اش هم مدتی غم و غصه و نگرانیِ فراق و این حرف ها بود. سودی که برای جامعه داشت چه بود؟

🔸آن چه ما کمتر به آن توجه داریم این است که تشییع یک جنازه شهید، مدتی شهر را بیمه می کند؛ از گناه، از فساد، از جنایت، از ظلم. خیلی وجدان ها بیدار می شود، غفلت ها زدوده می شود.

🔸خب، ما هم این چیزها را می دانیم؛ اما بالاخره آن روزی که جنازه می دیدیم تا امروز، این دو تا با هم فرق دارد. حالا ممکن است به خاطر بیاوریم: فلان روز، فلان شهید، جنازه اش را آوردند، چه اجتماعی شد، مردم چقدر قدردانی کردند، چنین و چنان شد. مادرش چه می گفت؛ می گفت: «گریه نکنید، من افتخار می کنم!» اما با آن وقتی که خودمان بودیم، دیدیم…خیلی فرق دارد.

🔺 مرحوم علامه مصباح یزدی، ۱۳۹۳/۱۱/۱۷

🍀 @mouodname