در خبرها آمد که روسیه واتساپ را بهطور کامل مسدود و دسترسی به تلگرام را محدود کرد.
چین هم که از ابتدا به پیام رسان های خارجی، مجال حضور نداد و از نسخه های داخلی حمایت کرد.
آن هم در شرایطی که آنها نه با بحران اغتشاش مواجه بودند و نه سلبریتیها مجال سیاهنمایی و التهابآفرینی داشتند؛ با این حال، حاکمیت این کشورها بدون تعارف، از پلتفرمهای بومی خود صیانت کرده و ابزارهای ارتباطی غیر بومی را در چارچوب منافع ملی مدیریت کرد.
در مقابل، در ایران با وجود تجربههای پرهزینه ناامنی، جنگ شناختی و سوءاستفاده آشکار دشمن از شبکههای اجتماعی خارجی، بهجای حمایت مؤثر از پلتفرمهای بومی، عملاً از تلگرام، اینستاگرام، واتساپ و حتی زیرساختهای وابسته به شرکتهای پرحاشیهای چون گوگل حمایت میشود!!! ابزارهایی که کارنامه آنها در عملیات روانی و تهدید امنیت ملی روشن است.
سؤال جدی افکار عمومی این است:
چرا در کشوری مثل ایران که بهای امنیت را بارها پرداخته، در سیاستگذاری رسانهای و ارتباطی، سادهانگارتر از کشورهایی عمل میکند که حتی در شرایط عادی نیز ملاحظات حاکمیتی و امنیتی را خط قرمز خود میدانند؟
صیانت از امنیت ملی، با تعارف و دوگانگی در حکمرانی فضای مجازی محقق نخواهد شد.
با شهید ابراهیم هادی همراه باشید👇
https://eitaa.com/joinchat/2843344995C4bdc20cf63
اللهم عجل لولیک الفرج الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم




