جمعه , می 9 2025

🟢 ویژگی شگفت قلب انسان

🟢 ویژگی شگفت قلب انسان

🔹 قرآن انسان را موجودی می‌داند که علی‏‌الدوام در تغییر و تحول است و قلب انسان را که «قلب» می‌گویند، چون زیر و زبر می‌گردد. البته ناگفته پیداست که مراد از «قلب» این جسم گوشتی صنوبری‌شکل در طرف چپ بدن نیست، بلکه منظور همان روح و روان انسانی است که هر لحظه‌ای حالت جدیدی به خود می‌گیرد.

🔸 پیغمبر(ص) می‌فرماید:
«مَثَلُ الْقَلْبِ کمَثَلِ ریشَةٍ فِی الْفَلاتِ تَعَلَّقَتْ فی اصْلِ شَجَرَةٍ یقَلِّبُهَا الرّیحُ ظَهْراً لِبَطْنٍ‏».
دل انسان مانند یک پَر است که در بیابانی به درختی آویزان کرده باشند که‏ باد آن را دائماً دگرگون می‌کند.
مثنوی‏ این حدیث را به نظم درآورده است:

گفت پیغمبر که دل همچون پری است‏
در بیابانی اسیر صرصری است‏
باد پر را هر طرف راند گزاف‏
گر چپ و گر راست با صد اختلاف‏

🔹 انسان در دو لحظه به یک حالت نیست و بیش از هرچیز تحت تأثیر اعمال خویش است، یک عمل نورانی به او نور می‏‌بخشد و عمل کثیف ظلمانی نور را از انسان می‌گیرد و او را تاریک می‌کند. کار نیک به دل انسان نرمش می‌دهد و او را آماده برای پذیرش اندرزها و حق و حقیقت می‏‌نماید، و برعکس اعمال خلاف فطرت انسانی، کافرماجرایی‏‌ها قساوت دل می‌آورد و گاهی دل انسان آنچنان سیاه می‌شود که قرآن تعبیر می‌کند: کارش تمام شده و بر دل آنها مهر خورده است؛ به چشم خودش می‌بیند ولی گویی ندیده است؛ مثل اینکه پرده جلو چشمش را گرفته است: «وَ عَلی‏ ابْصارِهِمْ غِشاوَةٌ»(بقره/۷).

📗 استاد مطهری، آشنایی با قرآن، ج۲، ص۷۹

✅ @Taalei_edu

 

دیدگاهتان را بنویسید