اللهم عجل لولیک الفرج الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم
🔰یکی از موانع درک مهربانی خدا این است که «مهربان» ندیدهایم!
🔰با مهربانان نشست و برخاست کن، تا مهربانی خدا را باور کنی!
🌀#چگونه_مهربانی_خدا_را_باور_کنیم؟ (ج15)-قسمت اول
⭕️با مباحث کلامی و اعتقادی کسی بهسادگی عاشق خدا نمیشود؛ باید مهربانی خدا را باور کند!
⭕️عقیدۀ درست، اصلش این است که عقیده به مهربانی خدا افزایش پیدا کند
⭕️اگر مهربانی ندیده باشی، چطور میخواهی مهربانی خدا را باور کنی؟!
⭕️یکی از عوامل مهم در خوبشدن و بدشدنِ انسان «رفاقت و معیت» است
⭕️هر صفتی را بخواهیم در خودمان ایجاد کنیم باید با اهالی آن صفت نشست و برخاست کنیم
⭕️نشست و برخاست با کسانی که مهرباناند و مهربانی خدا را باور دارند یک راه برای درک مهربانی خدا است
⭕️اگر با آدم نامهربان نشست و برخاست کنی، نامهربان میشوی و «باور نمیکنی مهربانی در عالم وجود دارد!»
⭕️مهربانبودنِ تو در دیندارکردن دیگران مؤثر است؛ آنقدر به دیگران مهربانی کن تا باورشان به مهربانی خدا بالا برود
___________________
#علیرضا_پناهیان
💠همانطور که برخی از بیماریها واگیر دارند و از شخص بیمار به دیگران منتقل میشوند، روحیات انسانها نیز قابل انتقال هستند، اخلاق و نگاه منفی آدمها که در زبانشان جاری میشود میتواند دیگران را هم مسموم کند و خوبیهای آنها را از بین ببرد. لذا در تمام مباحث معنوی و اخلاقی و در همۀ زندگی، همیشه باید از یک عامل حرف زد و آن «تأثیرپذیری از دیگران» است.
💠ما هر صفتی را بخواهیم در خودمان از بین ببریم باید با اهالی آن صفت نشست و برخاست نکنیم، و هر صفتی را بخواهیم در خودمان ایجاد بکنیم باید با اهالی آن صفت نشست و برخاست کنیم. مثلاً برای اینکه نمازخوان بشوی، علاوه بر مطالعه، تفکر و تمرین، با آدمِ نمازخوان، نشست و برخاست کن و با آدمِ بینماز نشست و برخاست نکن. حتی فرمودهاند که با بینماز، سلام و علیک هم نکنید؛ تا این حد روی آدم تأثیر میگذارد!
💠خصوصاً در مسائل روحی، دیگران میتوانند روی ما تأثیر بگذارند بدون اینکه با ما حرف بزنند و بدون اینکه ما با آنها تعامل خاصی داشته باشیم. آدمِ خوب گیر بیاورید و با او نشست و برخاست کنید، واقعاً تأثیرگذار است؛ هم از جنبۀ معنوی و هم اخلاقی! یکی از عوامل مهم در خوبشدن و بدشدنِ انسان، همین عامل «رفاقت و معیت» است.
💠حالا چهکار کنیم مهربانی خدا را درک کنیم، باور کنیم، به آن توجه کنیم و از آن بهره ببریم؟ یک راهش این است که با کسانی که اهل مهربانی هستند و مهربانی خدا را باور دارند نشست و برخاست کنیم.
💠اگر با آدم نامهربان نشست و برخاست کنی، نامهربان میشوی و از آن بدتر اینکه «باور نمیکنی مهربانیای در عالم وجود دارد!» ولی اگر با مهربانان نشست و برخاست کنی اولاً حالت خوب میشود، ثانیاً اینکه باور میکنی در عالم، مهربانی هست و دنبالش میگردی و مأیوس از مهربانی زندگی نمیکنی!
💠اگر شما مهربانی ندیده باشی، چطور میخواهی مهربانی خدا را باور کنی؟! خیلی سخت است. ای کاش پدر و مادرهای همۀ آدمها در این زمینه الگو باشند و هر کسی لااقل پدر و مادرش را نسبت به خودش، مهربان دیده باشد. چون تا مهربانی را از نزدیک نبینی، نمیتوانی باور کنی که اصلاً یکچنین مهربانیای وجود دارد!
